The Longest Day

Ok. Vroeger was het dus gebruikelijk dat er tijdens wielerwedstrijden honderden kilometers per dag afgelegd werden. Koerswedstrijden van ruim 400 kilometer waren eerder regel dan uitzondering. Tot de verbeelding sprekende afstanden. Maar ook wel een tikkeltje gestoord als je er bij nadenkt. 400 kilometer fietsen met een gemiddelde snelheid van zo’n 29 km per uur, betekent al gauw dat de renners zo’n 14 uur per dag op hun fiets doorbrachten. Voorovergebogen over het stuur, onafgebroken de pedalen rondtrappend, met de schamele billen op een stug zadel. Lang voordat de Kiss Air Zeem was uitgevonden… Een andere dimensie van afzien dus. Episch! Op zoek naar nieuwe uitdagingen grijpen er steeds vaker renners terug naar elementen van de koers uit het verleden. Tochten die meer weg hebben van een uitputtingsslag dan een ontspannend rondje peddelen. Neem als voorbeeld de dertien fietsvrienden die op 21 juni een rit van 440 kilometer dwars door Nederland hebben volbracht.Een ultieme fietsuitdaging die ze hebben omgedoopt tot “The longest day”.Gekkenwerk, maar zelf noemen ze dit niet alleen de langste, maar ook de mooiste dag van het jaar. Dit jaar verreden ze tweede editie van deze ultralange tocht. Om 4 uur vertrokken ze vanuit Delfzijl. Zelfs op de langste dag van het jaar is het dan nog donker. Anderhalf etmaal later, na 12 provincies te hebben aangedaan en met 440 kilometer op de teller, kwamen ze om 23.00 uur aan in Vlissingen. Net voor het echt donker werd, met recht een hele lange dag! Nieuwsgierig naar de avonturen van onderweg? Op www.martinello.nl lees je het uitgebreide koersverslag. Vroeger werden verhalen door de organiserende kranten flink aangedikt, maar gezien de nevenactiviteiten van deze renners, twijfelen we niet aan het waarheidsgehalte;) Respect voor deze prestatie! Zo maak je samen herinneringen als landmarks in je eigen wielercarriere. Als herinnering aan deze lange dag, reiken we aan alle 14 renners een Le Patron wieler T-shirt uit. Een warm aandenken aan een dag vol afzien en onverzettelijkheid. Wanneer je hem draagt, verschijnt er ongetwijfeld weer een glimlach op je gezicht. Hulde!

Maar wielrennen zou wielrennen niet zijn als we het niet zouden beschouwen als metafoor van het leven. Dus heb je altijd baas boven baas. En kennen we een ander clubje fietsmaten die de lat nog wat hoger leggen. Letterlijk ligt die lat op de hoogste berg ter wereld waar je op een fiets kunt komen.

17 renners die onder de noemer van Alohahell.cc de ultieme uitdaging aangaan om dit najaar de Mauna Kea op Hawaii op te fietsen. Met een totale hoogte van 10.203 meter, gemeten vanaf het laagste punt van zijn voet op de bodem van de Grote Oceaan, is het de hoogste berg ter wereld. De berg steekt 4207 meter boven de zeespiegel uit en is daarmee de hoogste beklimming op de fiets. De statistieken liegen er niet om:

  • 70 kilometer (!) onafgebroken klimmen naar de top
  • 4186 hoogte meters overbruggen
  • Als ultieme uitsmijter op 3600 m: 7 kilometer gravel met vulkanisch stof met een stijgingspercentage van boven de 20% om de top te kunnen bereiken (Dat zijn dus de steilste stroken van de Monte Zoncolan van de giro-etappe waar Froome en Yates zaten te harken om boven te kkmen. Maar dan geen paar honderd meter maar 7 km achter elkaar, inclusief zuurstofschuld!)
  • Op STRAVA zijn er nog geen 100 mensen boven gekomen.

 

Een tot de verbeelding sprekende monsterklim… Waanzin natuurlijk! Maar vond men dat ook niet van de eerste pioniers die op een racefiets de Alpencols opreden? Mythisch is dan eerder het juiste woord voor deze “aloha-zotten”. En we ondersteunen zo’n mythisch avontuur graag! Deze uitdaging vereist een zeer gedegen voorbereiding waarbij niets aan het toeval overgelaten wordt. Dus om de heren te voorzien van de nodige goesting om de trainingsuren te volbrengen, zijn ze inmiddels toegerust met een superstrak Le Patron wieleroutfit! Onder het mom van soigneren kun je leren, staken we de 17 renners in een speciaal ontworpen Le Patron pak. Want we weten het: Als je gesoigneerd op de fiets zit, voel je dat je benen op scherp staan. Het motiveert je, geeft je net dat beetje extra! En om die monsterklim op Hawaii te kunnen beslechten, is elke vorm van ondersteuning meer dan welkom!
Of ze als eerste fietsgroep ter wereld allemaal de top bereiken, weten we nog niet. Hun missie volg je op de voet op www.alohahell.cc.
Een ding weten we nu al zeker: het wordt een onuitwisbare herinnering die epische vormen aanneemt. En ook voor hen geldt: ook aan “the longest day” komt uiteindelijk een eind!

 

Share this post